گريز آورد و اصفهان به تاراج رفت و غنيمت بسيار به دست لشكريان افتاد و جمعى به تعاقب ميرزا اسكندر رفته او را گرفتند . و چون به نظر آن حضرت درآوردند ، از غايت خجالت هيچ نگفت . و آن حضرت او را به برادرش ، ميرزا رستم سپرد و ميرزا رستم ترك صله و رحم كرده ميل در چشم جهان بينش كشيد . گوييا خاصيت حكومت شيراز و اصفهان اين است ؛ چه ، اكثر آل مظفر به اين عمل شنيع قيام نمودند . و كاشان و ابرقوه و اطراف و جوانب آن ولايت بالتّمام به تصرف درآمد و حكومت اصفهان به ميرزا رستم مسلم شد و ثلث مال آن سال به رعايا بخشيده شد و حكومت ولايت لرستان و همدان به ميرزا بايقرا بن عمر شيخ مفوض شد و آن ولايات سيورغال او شد . و در اين وقت خبر رسيد كه ميرزا الغ بيگ از ماوراء النهر ، ايلچى به طلب ميرزا ميرك احمد فرستاده و او توهم بىتقريب نموده عذر گفت . و ميرزا ميرك و مير بايزيد پروانچى كه معتمد او بود ديگرباره به نزد او بفرستاد و او را هرچند نصيحت كرد سودى نداد و قبول كرد كه پسر خود را به ملازمت فرستد . و به موعد مقرر پسرش نيز نيامد . و ميرزا الغ بيگ عازم اندكان شد و ميرزا ميرك احمد قلاع آن ولايت را محكم كرده به كوه‌هاى دور رفت . و ميرزا الغ بيگ قلعهء اخسى را محاصره نموده به جنگ گرفت و به اندكان رفت و امير موسى كا و امير محمد بيان « 1 » را به حكومت اندكان مقرر كرده به سمرقند معاودت نمود . و ميرزا ميرك احمد با لشكرى كه به مدد او از مغولستان آمده بودند ، بعد از مراجعت ميرزا الغ بيگ متوجه امرا شد و ايشان به جنگ بيرون آمده شكست يافتند و بجز رستم ، پسر امير سليمانشاه ، ديگر امرا به قتل رسيدند . و امير رستم به اندكان آمده قلعه را از مغولان نگاه داشت . و چون مغولان آنجا بسيار گرفته بودند ، از مغولستان مراجعت نمودند . و ميرزا شاهرخ از خبر قتل امرا اظهار تأسف بسيار نموده فرمود كه « بعد از فراغ از مهمات عراق تدارك آن نموده شود . » و به جانب شيراز كوچ فرموده و امير مضراب بهادر را حاكم آن ولايت نمود . اما اجل او را مهلت نداده در آن ايام به اجل طبيعى درگذشت و حكومت دار الملك آل مظفر به ميرزا ابراهيم مقرر شد . و آن حضرت او را به عدالت [ 557 الف ] وصيت فرمود و به جانب خراسان معاودت نمود و از راه يزد به بيابان قهستان گذر نموده بيست و دويم رجب به دار السلطنهء هرات رسيد . و ميرزا بايسنقر كه در هرات قايم‌مقام آن حضرت بود ، به مراسم نثار و پيشكش قيام نموده به شرف اعزاز سرافراز شد . و ميرزا الغ بيگ در دوازدهم ماه رمضان از سمرقند برآمده سعادت ملاقات دريافت و

--> ( 1 ) . ق : پايان ؛ احسن التواريخ : تابان .